3 Minuten Zendtijd: Nina & Alice Landau

Nina en Alice zijn twee zussen, Nina werkt in de media en Alice is styliste. Samen beslisten ze om bij deze oproep van OpenVRT hun krachten te bundelen. Een brainstorm later ontstond het idee om een portret te maken over mensen en hun uniform.  

 

Hoe zijn jullie tot dit idee gekomen?

 

Nina: We hebben stilgestaan bij de omstandigheden waarbij wat je aanhebt belangrijk is of een impact heeft op hoe je jezelf voelt. Wij bedachten ons ineens dat een wanneer je een uniform aantrekt, je iemand wordt in een bepaalde functie, maar dat er achter dat uniform ook echt een persoon schuilt. We vroegen ons af, heel letterlijk, wat er gebeurt met een persoon in dat ritueel waarbij je een uniform aantrekt.

 

Alice: Bij een uniform wordt er vaak meteen gedacht aan de jobinhoud, dus wouden wij iets doen rond het uniform en juist absoluut niet over de jobinhoud. Onze reportage stops eigenlijk waar de werkdag begint. We focussen ons op het stuk ervoor en erna waarbij die persoon zijn of haar uniform aan- of uittrekt.

 

Hoe verliep de samenwerking tussen jullie als zussen?

 

Nina: Ik had die oproep online gezien en ik heb zelf ook al ervaring met het maken van video en Alice is daar ook in thuis, aangezien zij ook op video shoots staat als styliste. Dus we kenden het proces wel goed om van idee naar effectieve uitwerking te gaan.

 

Alice: Het is wel de eerste keer dat we samenwerken aan een project. Omdat we zussen zijn voelde dat ook als een soort van tandem: heel vertrouwd. We konden ook elk input geven vanuit onze eigen invalshoek.

 

Nina: Alice focuste zich op het esthetische en op de kledij. Terwijl dat ik vanuit mijn ervaring mij meer toespitste op de opbouw van het verhaal en de boodschap zo juist mogelijk proberen overbrengen naar de kijkers.

 

Jullie werk zal nu vertoond worden voor een groot publiek. Waren jullie daardoor geïntimideerd of juist niet?

 

Nina: Het is natuurlijk nog niet zover. Ik denk dat ik wel wat zenuwen zal hebben op de dag van de uitzending. Er zullen inderdaad heel wat mensen naar kijken en dan hoop je wel dat mensen zullen begrijpen en appreciëren wat we wilden vertellen.

 

Alice: Het is natuurlijk altijd spannend omdat je iets in je hoofd hebt en dan is het nog maar de vraag of het er op de juiste manier uitkomt. Dat hangt ook voor een groot deel af van de mensen waarmee je werkt.

 

Nina: Het hangt voor een stuk ook wel af van je personage, want het moet ook wel klikken tijdens een draaidag. Dus eenmaal het de eerste keer uit montage kwam, waren we wel al een hindernis voorbij en zagen we dat het wel al dicht in de buurt komt tot wat we oorspronkelijk in gedachten hadden. De volgende hindernis was dan de reactie langs de kant van de redactie.

 

Alice: Het was allemaal wel spannend, maar wel op een leuke manier. Toen we klaar waren met de montage hadden we allebei het gevoel dat het absoluut aanleunde bij wat we initieel in gedachten hadden. We zijn echt trouw gebleven aan ons oorspronkelijke idee.

 

Jullie hebben natuurlijk al een hele hoop professionele ervaring, maar hoe vonden jullie de begeleiding van de VRT bij dit project?

 

Nina: Heel waardevol. We hebben op verschillende punten in het proces heel waardevolle tips gekregen ook op gebied van research. Toen we op een bepaald punt een beetje ‘vast’ zaten tijdens de research, raadden ze ons aan bepaalde vragen zeker te stellen en bepaalde bronnen te raadplegen. Ook bij het finetunen van het scenario heeft de VRT ons echt goed geholpen. Bovendien hebben ze ons ook op het hart gedrukt om heel goed voorbereid op de draaidag te komen.

 

Alice: Het is ook deels een geruststelling dat er een extra wakend oog is dat meekijkt. We hebben hun advies en tips dus zeker altijd meegenomen.

 

Nina: Aan de vooravond van de draaidag hadden we ook echt het gevoel dat we zeer goed voorbereid waren. Enerzijds omdat we onszelf goed hadden voorbereid, maar anderzijds ook omdat we die hulp gekregen hebben vanuit de redactie.

 

Heeft dit project iets losgemaakt om in de toekomst nog samen projecten te ondernemen?

 

Unaniem: Heel zeker!

 

Alice: In alles fasen van het project zijn wij tegen elkaar blijven zeggen hoe fijn het was om samen te werken. Vooral bij het pintje dat we hebben opengetrokken op het einde van de draaidag hadden we zoiets van: op many more to come!

 

Nina: Het voordeel is dat je heel eerlijk tegen elkaar kunt zijn zonder dat je de andere moet schofferen. Dus dat is ook echt heel leuk. Het voelt natuurlijk ook heel vertrouwd.

 

Alice: Je kunt elkaar bezorgdheden ook een beetje counteren voor elkaar.

 

Er zijn veel jonge creatievelingen die het zelfvertrouwen niet hebben om hun werk naar buiten te brengen. Wat is jullie advies naar hen toe?

 

Alice: Wij hebben allebei wel al in de situatie gestaan waar onze angst ons tegenhield om iets te creëren, maar ik denk dat het belangrijkste is om het gewoon te doen, hoe cliché het ook mag zijn. Ik denk dat je fouten net nodig hebt om te leren en dat zijn dingen die bij het groeproces horen. Je moet dat gewoon durven aangaan.

 

Nina: Ik volg je daar volledig in.

 

Wat moeten kijkers zeker onthouden na het zien van jullie boodschap?

 

Nina: Voor mij is het belangrijk dat iets simpel als een uniform aantrekken en het ritueel dat daarbij hoort even letterlijk vertraagd wordt en dat de kijker daar een inkijk in krijgt. Ik hoop dan dat de eerstvolgende keer als je ergens in een station of ergens anders iemand in uniform ziet, dat je even terugdenkt aan onze reportage en dat je beseft dat er ook echt een persoon schuilt achter dat uniform.

 

Alice: Inderdaad. Dus dat de kijker in de toekomst bij het zien van een uniform niet alleen denkt wat die persoon kan betekenen voor hem/haar of dat die persoon ten dienste staat van iemand, maar dat je beseft dat daar een persoon achter zit.

Ben je fan? Volg al Nina haar werk dan op haar profiel